Over Dominike
Dominike is mama van twee tieners, Kasper (18 jaar) en Mette-Marit (15 jaar), en combineert dat gezinsleven met een actieve job en een goed gevulde vrije tijd.
In haar vrije tijd zoekt ze graag het evenwicht: reizen, momenten met familie en vrienden, een etentje of een drankje op een terras, of af en toe een dag shoppen met haar dochter. Voor haar zijn dat geen grote luxemomenten, maar net die eenvoudige dingen die energie geven.
Professioneel komt ze uit een heel ander vakgebied: architectuur en monumenten- en landschapszorg. De overstap naar waterbouwkundige werken en maritieme infrastructuur lijkt misschien onverwacht, maar bleek snel een uitstekende match. De schaal van de projecten, de techniek en vooral de zichtbare impact wisten haar meteen te overtuigen.
„Veiligheid begint met het gevoel dat er iets niet klopt”
Voor Dominike is veiligheid in de eerste plaats een menselijke zaak. Als ze één principe zou moeten verankeren, dan is het eenvoudig: wanneer iets niet veilig aanvoelt, moet je kunnen stoppen. Niet omdat de regels het opleggen, maar omdat de mensen op het terrein vaak de eersten zijn die zien dat er iets mis is. Volgens haar kan precies dat moment van twijfel het verschil maken tussen een gewone werkdag en een incident. Daarvoor is een open cultuur essentieel, waarin iedereen zich vertrouwd genoeg voelt om te vertragen, de situatie te herbekijken en indien nodig om hulp te vragen.
Kleine acties met een grote impact
Volgens Dominike zitten veiligheid, kwaliteit en milieu niet alleen in procedures, maar vooral in de dagelijkse interacties tussen collega’s. Elkaar aanspreken speelt daarbij een belangrijke rol. Het gaat niet om controle of kritiek, maar om wederzijdse zorg: een risico benoemen, ontbrekende of verkeerd gebruikte PBM’s (persoonlijke beschermingsmiddelen) aankaarten of tijdig wijzen op een mogelijke fout. Precies die kleine momenten maken het verschil en versterken de collectieve verantwoordelijkheid.
Een eenvoudige gewoonte die ze vaak benadrukt, is een taak bewust starten. Even stilstaan bij: wat ga ik doen, wat kan er misgaan en heb ik alles wat ik nodig heb?
Die paar seconden lijken weinig, maar ze helpen om de blindheid door routine te doorbreken en risico’s sneller te herkennen. Volgens haar is dat een van de eenvoudigste manieren om veilig te werken, zonder extra middelen of systemen.
Meer dan regels en papierwerk
Een vaak voorkomend misverstand over VKM is dat het vooral over regels en administratie gaat. Dominike ziet dat anders. Voor haar staat de mens centraal. Procedures hebben alleen waarde als ze begrepen en gedragen worden door iedereen. Het doel is niet om het werk moeilijker te maken, maar net slimmer en veiliger. En vooral: ervoor zorgen dat iedereen gezond en veilig naar huis gaat.
Investeren in mensen en cultuur
Als er één domein is waarin Dominike zonder aarzelen zou investeren met onbeperkte middelen, dan zijn het mensen. Niet in de eerste plaats in extra systemen of technologie, maar in opleiding, coaching, leiderschap en open communicatie. Volgens haar ontstaat een sterke VKM-cultuur pas wanneer iedereen – van managers tot medewerkers op het terrein – veiligheid, kwaliteit en milieu meeneemt in zijn dagelijkse beslissingen.
Een opvallende eerste indruk
Wat haar tijdens haar eerste maanden vooral opviel, is de betrokkenheid en de vakkennis binnen de organisatie. Veel collega’s zijn zichtbaar trots op hun werk en nemen hun verantwoordelijkheid serieus. Daarnaast merkt ze een grote openheid om kennis en ervaringen te delen. Dat vormt volgens haar een stevige basis om verder op te bouwen.
„Ik wil vooral toegankelijk en beschikbaar zijn. Ideeën, vragen of bezorgdheden zijn altijd welkom, want de beste verbeteringen komen vaak van de mensen die dit werk elke dag doen. Uiteindelijk draait het voor mij om twee dingen: trots zijn op wat we realiseren en zorg dragen voor de manier waarop we het realiseren.”
